Muzeum w Bolesławcu
Kategoria: Atrakcje. Data publikacji: 12 grudnia 2009Niewiele miast może pochwalić się muzeum o ponad stuletniej tradycji, tak jak Muzeum Miejskie w Bolesławcu. Dokładna data założenia to rok 1908, a muzeum mieściło się w istniejącym wcześniej budynku zawierającym w swoim składzie basztę z wieku XV. Sama baszta była już interesującym obiektem, zaprojektowana przez miejskiego architekta Balzera oraz wykonana pod okiem Petera Gansela.
Samo muzeum znajdujące się w Bolesławiu zawdzięcza swój kształt nie tylko państwowym organizacjom, ale w dużej rozpiętości mieszkańcom miasta. Na szczególną uwagę zasługuje wkład Maxa Hoehne mieszkającego w Berlinie, jednak urodzonego w Bolesławcu. Niemały wpływ i zasługi to także stowarzyszenia kościelne i organizacje cechów, a dodatkowo bractwo strzeleckie. Uroczyste otwarcie nastąpiło w roku 1911, a dokładnie 21 maja.
Muzeum nie skupia się na jednym zakresie tematycznym, a wręcz przeciwnie gromadząc zbiory związane z archeologią, etnografią, rękodziełem oraz rzemiosłem artystycznym, a także malarstwem, głównie portretowym. W muzeum zgromadzono także dość pokaźny księgozbiór oraz pakiet dokumentów historycznych. Ciekawym niewątpliwie eksponatem jest portret poety, urodzonego w Bolesławcu, a mianowicie Martina Opitza.
Z ciekawszych elementów zgromadzonych w muzeum należałoby zaliczyć tak zwany Wielki Garniec i Singuhr. Wielkim Garncem nazywane jest unikatowe dzieło autorstwa Johanna Gottlieba Joppego, pochodzące z roku 1753, uważane za kręgi naukowe za największy garniec stworzony na świecie. Z kolei Singuhr jest kartą pocztową, pochodzącą z okolic lat 1920-1937. Warte obejrzenia są dodatkowo, scena która przedstawia coś na wzór obrotowego obrazu Pasji Chrystusa jak i dolna sala baszty, w której znajduje się wykonana z drewna pieta datowana na XV wiek oraz ołtarz datowany na przedział między 1760 a 1780 rok.
W okresie trwania I Wojny Światowej Muzeum Miejskie w Bolesławcu zawiesiło swoją działalność, wznawiając ją dopiero w roku 1920. W tym okresie mocno zaangażował się w pracę muzeum Artur Schiller, ten sam który został współzałożycielem Górnośląskiego Muzeum w Gliwicach. Kolejna przerwa w funkcjonowaniu muzeum w Bolesławcu przypada na II Wojnę Światową i czasy bezpośrednio powojenne. Działalność zostaje wznowiona dopiero w roku 1953 27 grudnia. Bolesławiec został bardzo mocno ograbiony ze zgromadzonych w muzeum eksponatów i do dzisiejszego dnia nie jest wiadome, co się z nimi stało. Późniejsze czasy obfitowały w liczne problemy, ponieważ po kilku latach muzeum ponownie zostało zamknięte, a Bolesławiec odzyskał je dopiero w czerwcu roku 1967, co spowodowane było zawilgoceniem budynku w którym muzeum się mieściło. Od roku 1967 muzeum w Bolesławcu uzyskało już miano Muzeum Ceramiki., co podyktowane były wielowiekowymi tradycjami regionu z tymże związanymi.
Po wielu kolejnych problemach muzeum w Bolesławcu w roku 1991 przeniosło się do budynku wcześniej używanego przez Rosjan jako Muzeum Kutuzowa. Jednakże przeniesienie i otwarcie udało się zrealizować dopiero w roku 1995, w związku z koniecznością dokonania remontu. Wraz z otwarciem muzeum w nowym miejscu otworzono dodatkowy dział ekspozycji, a mianowicie Dział Historii Miasta.