Bolesławiec

Bolesławiec słynie z wyrobów ceramicznych i to nie tylko w kontekście swojego rejonu czy naszego kraju, ale także w kontekście europejskim, a nawet światowym. Sytuacja ta jest jak najbardziej zrozumiała, kiedy spojrzymy na historię tej aktywności w samym mieście jak i w bezpośrednich jego rejonach. Przede wszystkim tak daleko idący rozwój podyktowany był i jest leżącymi w bezpośredniej bliskości pokładów glin różnego rodzaju jak i materiałów wymaganych w rzemiośle ceramicznym. Miało to ogromne znaczenie w czasach dawniejszych, kiedy handel i transport nie były aż tak mocno rozwinięte, ponieważ pozwalało na nieskrępowany pod względem materiałowym wyrób. Mówimy oczywiście o ponad 350 letniej tradycji, na przestrzeni której rzemiosło to ewoluowało i okrzepło, aby w dniu dzisiejszym posiadać formę mocno charakterystyczną i rozpoznawalną nie tylko przez koneserów z całego świata.
Początkowo wytwarzane ze szlachetnej kamionki formy odznaczały się wysoką trwałością i przydatnością w wielu kontekstach, w tym głównie w tak zwanym zastosowaniu gospodarczym. Kolejne dziesięciolecia to rozwinięcie tych form, ale także wprowadzanie nowych. Nie bez znaczenia był też fakt, iż Bolesławiec był miastem stosunkowo bogatym, ponieważ w pewnym momencie wyrosło zapotrzebowanie w kontekście towarów luksusowych jak na tamte czasy, między innymi w Bolesławiu zaczęto produkować serwisy do kawy i herbaty, cukierniczki i temu podobne rzeczy. Style jakie przyjmowały produkty pochodzące od rzemieślników miejskich zmieniały się, podążając za ogólnymi trendami epok, jednak pewne cechy pozostały niezmienne po dzień dzisiejszy.
Idąc dalej zarysowanym powyżej tropem należy zaznaczyć, iż kolejne lata i kolejne półwiecza owocowały w poszerzanie oferty. Rozpoczęto wyrabianie kubków, puzderek czy nawet ozdobnych doniczek. Bardzo dużą popularnością cieszyły się całościowe zestawy obiadowe, serwisy na specjalne okazje i temu podobne. Pewnego rodzaju krokiem milowym w rozwoju ceramiki, jest powstanie w Bolesławcu Zawodowej Szkoły Ceramiki. Powstała w roku 1897 szkoła to nie tylko wypuszczenie bardzo dobrze wyedukowanych rzemieślników, ale także własne badania pod względem procesów technologicznych i optymalizacji produkcji, jak i poszukiwania nowych form zdobniczych.
Kolejnym krokiem milowym dla Bolesławca i jego ceramiki jest druga połowa wieku XIX, ponieważ poza szkliwionymi na brązowo formami rozpoczyna się produkcję na szeroką skalę form białych pokrytych motywami wzorniczymi. Początki tego okresu to zdobienia oparte na nanoszeniu farby specjalną gąbką, jednak już wkrótce metoda ta zostaje zamieniona na nowatorską opartą o specjalistyczne stempelki zdobnicze. Ciekawostką może być fakt, że przez bardzo długi czas kolorem dominującym był kolor niebieski.
W okresie lat dwudziestych wieku XX do stosowanych już sposobów malowania dodane zostaje malowanie natryskiem przez szablon. Wiek XX nie zwolnił tempa rozwoju ceramiki w Bolesławcu. Także przemiany ustrojowe przełomu lat 80tych i 90tych jedynie w małym stopniu wpłynęły na kondycję fabryk miejskich. Na dzień dzisiejszy produkty ceramiczne z Bolesławca eksportuje się do krajów niemal z całego świata, co świadczy o jakości i cenie wyrobów.

Miasto Bolesławiec może poszczycić się nie tylko długą, ale także i bardzo interesującą historią i to jeszcze przed tym, zanim zostały mu nadane prawa miejskie, choć niestety z tamtych czasów nie zachowały się już praktycznie żadne oryginalne dokumenty potwierdzające jakieś ważniejsze zdarzenia. Niemniej jednak wiadomo, że już około osiemsetnego wieku naszej ery ( według kronik ) w okolicach Bolesławca znajdowała się pogańska świątynia, która była miejscem kultowym dla Słowian zamieszkujących tamte właśnie okolice. Sama świątynia znajdowała się na terenie dzisiejszej miejscowości Ołobok, położonej w najbliższym sąsiedztwie miasta Bolesławiec.
W XIII wieku naszej ery miasto Bolesławiec była to osada, która strzegła przepraw przez rzekę Bóbr.
Prawa miejskie zostały nadane Bolesławcowi w okolicach roku 1251, co miało miejsce na mocy tak zwanego prawa magdeburskiego. Już w tamtych czasach można było dostrzec szybki i dynamiczny rozwój miasta, które mając już odpowiednie prawa i nie będąc już osadą powiększyło się znacznie i to w przeciągu zaledwie kilkudziesięciu lat ( a trzeba wziąć oczywiście pod uwagę to, że ówczesne budownictwo nie dysponowało dzisiejszymi maszynami i materiałami budowlanymi ).
W wieku XVII oraz XVIII Bolesławiec stał się europejskim ośrodkiem produkującym wyroby garncarskie oraz krzemionkę. Zresztą nawet do dnia dzisiejszego Bolesławiec jest miastem znanym z przepięknej ceramiki bolesławieckiej.
Następnym dość ważnym jeżeli chodzi o aspekt historyczny wydarzeniem był rok 1813, a konkretniej rzecz ujmując w tym właśnie roku w Bolesławcu zmarł rosyjski feldmarszałek Michaił Kutuzow, który w tamtych czasach był znaną i ważną postacią.
Mniej więcej w tym samym okresie, bo w pierwszej połowie dziewiętnastego wieku w Bolesławcu powstały także huty szkła, co umożliwiło znaczny rozrost miasta.
Już właśnie w dziewiętnastym wieku miasto bolesławiec stało się miastem ważnym pod wieloma względami w tym także pod względem produkcyjnym ( mówiąc dość ogólnie ), ponieważ produkowano tam nie tylko szkło i ceramikę, ale także i wiele innych wyrobów, które były sprzedawane w całej ówczesnej Polsce a także i nawet w Europie. Dzięki produkcji i handlowi miasto Bolesławiec mogło się szczycić stosunkowo dużym bogactwem, co oczywiście widać nawet w dzisiejszych czasach choćby po budynkach, które zostały wzniesione w tamtym okresie.
Bogactwo Bolesławca widać jednak nie tylko w samej architekturze dziewiętnastego wieku, ale także i w wielu innych rzeczach, które były tak naprawdę podwaliną do przeistoczenia się miasta w wieku dwudziestym, który był dla miasta naprawdę ważny.
Warto jest także pamiętać, że w Bolesławcu w roku 1845 wybudowano dwutorową linię kolejową, która prowadziła z Miłkowic, co w tamtych czasach nie było wcale tak popularne, gdyż były to tak naprawdę dopiero początki kolei, szczególnie właśnie w tym regionie kraju. Dlatego też wniosek nasuwa się tylko jeden, że Bolesławiec był miastem już w dziewiętnastym wieku bardzo rozwiniętym i dość bogatym co zaowocowało na przyszłość.

Znaczenie kolei jest chyba rzeczą naprawdę bardzo oczywistą, szczególnie w takich aspektach jak korzyści i możliwości płynące z posiadania w mieście kolei. Władcy Bolesławca doskonale musieli zdawać sobie sprawę z tychże właśnie korzyści, gdyż już w roku 1845 zadecydowano się na doprowadzenie nitki kolejowej właśnie do Bolesławca (co w tamtych czasach nie było jeszcze zbyt popularne, choć niewątpliwie pożądane, gdyż tak naprawdę były to dopiero początki kolei na tych terenach).
Dzięki temu, iż w mieście znalazła się kolej został naprawdę w znacznym stopniu ułatwiony transport, przede wszystkim oczywiście różnych towarów do i z Bolesławca. Dotyczy to zarówno towarów, które spływały tą drogą do miasta, jak i nowych możliwości do poszerzania rynków zbytu dla bolesławieckich wyrobów (i nie chodzi tutaj tylko o ceramikę, gdyż w Bolesławcu funkcjonowało wtedy, podobnie jak i teraz, bardzo wiele różnych zakładów, jak między innymi huta szkła).
Oczywiście jednak nie mogło być zbyt łatwo, biorąc pod uwagę geograficzne położenie Bolesławca, gdyż trzeba było w jakiś sposób pokonać bolesławiecką rzekę Bóbr. W tym celu zdecydowano się na budowę przepięknego wiaduktu kolejowego, dzięki czemu pociągi mogłyby swobodnie kursować (zresztą wiadukt ten został niedawno gruntownie odremontowany i służy nie tylko jako most kolejowy, ale jest on także niezwykle interesującą atrakcją turystyczną). Budowa wiaduktu trwała jedynie dwa lata, w lata 1844 – 1846, jego długość to czterysta dziewięćdziesiąt metrów, wysoki jest na dwadzieścia dziewięć metrów, natomiast szerokość jego to aż osiem metrów, dzięki czemu swobodnie zmieszczono tam aż dwie nitki kolejowe (obecnie po gruntownym remoncie, który obejmował odrestaurowanie samego wiaduktu oraz sprawdzenie stanu jego konstrukcji, wymianę i poszerzenie torowiska oraz wymianę sieci trakcyjnej, pociągi mogą kursować po nim z prędkością aż do 160 km/h, co jest wynikiem lepszym niż w niejednym miejscy na stałym lądzie).
Dzięki temu, iż w Bolesławcu w trzecim kwartale 1866 roku kursowała już płynnie kolej, miasto bardzo szybko się rozwinęło, co niewątpliwie było podwaliną do jego obecnego kształtu. Co więcej dzięki kolei znaleziono wiele rynków zbytu dla bolesławieckich wyrobów, co również przyczyniło się do tego, iż miasto stało się popularne praktycznie w całej Europie, a to z kolei pociągnęło za sobą ówczesnych inwestorów.
Ogólnie rzecz ujmując doprowadzenie kolei do Bolesławca było naprawdę wręcz doskonałą decyzją, umożliwiającą miastu szybki i stabilny rozwój, dzięki czemu jego dzisiejszy kształt jest naprawdę wręcz imponujący i dzięki czemu także miasto do dzisiaj jest znane w bardzo wielu miejscach na świecie (głównie w Europie, choć oczywiście nie tylko).
Podsumowując, Bolesławiec jest naprawdę niezwykłym miastem, przesyconym zabytkami i historią, co sprowadza do miasta nie tylko coraz to nowych inwestorów, pragnących mieć wkład w dalszy rozwój tegoż miasta, ale także sprowadza ono do siebie i turystów, którzy chętnie oglądają skarby miasta, również umożliwiając jego rozwój poprzez pozostawiane tam pieniądze.

Bolesławiec znajduje się na terenie województwa dolnośląskiego, a historia kolei żelaznej na jego terenie sięga lat dość mocno odległych. Przede wszystkim należy pamiętać, iż samo miasto bardzo długo pozostawało w granicach administracyjnych Niemiec i początki kolei związane są właśnie z tą państwowością.
Pierwsza linia kolei żelaznej znajdująca się na terenie miasta to roku 1845, a w roku następnym udało się połączyć istniejącą już linię z leżącym nieopodal Węglińcem. W związku z powyższym miasto zdecydowało się na budowę dworca kolejowego, który powstał już w 1845 roku. Budynek dworca kolejowego do dnia dzisiejszego jeżeli chodzi o zewnętrzną bryłę nie zmienił się zbyt znacznie od momentu oddania do użytku zaraz po wybudowaniu. Nieznaczne korekty zostały wprowadzone w roku 1926, jednak główna koncepcja ówczesnej przebudowy skupiła się praktycznie jedynie w kontekście reorganizacji wnętrza. Kolejny remont samego budynku dworcowego miał miejsce w roku 2008, jednak i w tym przypadku chodziło przede wszystkim o odnowienie i unowocześnienie wnętrza obiektu.
Miasto Bolesławiec w latach od 2005 do 2007 prowadziło dość mocno zakrojone prace związane z renowacją zarówno stacji kolejowej, ale także samej trasy kolejowej. Wymieniono odcinkami szyny i podkłady, dodatkowo całkowitej przebudowie podległa trakcja elektryczne i urządzenia z nią związane. Dodatkowo na terenie dworca kolejowego wybudowano przejście podziemne prowadzące na perony i do gmachu stacji. Konieczność wybudowania przejścia podyktowana była bezpieczeństwem poruszania się w obrębie dwóch nowo wybudowanych jedno krawędziowych peronów o długości około 400 metrów. W kontekście renowacji infrastruktury wybudowano dodatkowo nową nastawnię ruchu kolejowego.
Bezpośrednio z dworca znajdującego się w Bolesławcu dojedziemy korzystając z połączeń bezpośrednich do takich miast jak na przykład Berlin, Katowice, Hamburg, Jelenia Góra, Wrocław, Rzeszów czy Rzeszów. Na linii przebiegającej przez miasto funkcjonują następujący przewoźnicy: Regio, interRegio, RegioEkspres oraz EuroCity.
Historia kolei żelaznej przebiegającej przez miasto Bolesławiec, to także garść ciekawostek. Jedną z najbardziej znanych jest fakt istnienia wiaduktu kolejowego, który wykonany jest w całości z kamienia. Jego znaczenie oparte jest na fakcie, iż jest on jednym z najdłuższych obiektów wybudowanych w całości z kamienia na terenie nie tylko naszego kraju, ale także Europy. Pod względem znanych i ważnych osobistości podróżujących koleją i przejazdem odwiedzających miasto należałoby wymienić przede wszystkim dwie persony. Bolesławiec gościł w roku 1852 Fredyryka Wilhelma IV, który dokładnie 8 maja zwiedził okolice dworca w trakcie krótkiej przerwy w podróżny. W roku 1856 29 maja Bolesławiec odwiedził z kolei car Aleksander II.
W swego rodzaju latach świetności Bolesławiec posiadał także drugi dworzec kolejowy, a mianowicie dworzec o nazwie Bolesławiec Wschód. Okres w którym omawiany dworzec kolejowy funkcjonował to lata od 1906 do 1976 i obsługiwał połączenia na linii Modła, Bolesławiec, Nowa Wieś Grodziska.