Bolesławiec

Miasto Bolesławiec może poszczycić się nie tylko długą, ale także i bardzo interesującą historią i to jeszcze przed tym, zanim zostały mu nadane prawa miejskie, choć niestety z tamtych czasów nie zachowały się już praktycznie żadne oryginalne dokumenty potwierdzające jakieś ważniejsze zdarzenia. Niemniej jednak wiadomo, że już około osiemsetnego wieku naszej ery ( według kronik ) w okolicach Bolesławca znajdowała się pogańska świątynia, która była miejscem kultowym dla Słowian zamieszkujących tamte właśnie okolice. Sama świątynia znajdowała się na terenie dzisiejszej miejscowości Ołobok, położonej w najbliższym sąsiedztwie miasta Bolesławiec.
W XIII wieku naszej ery miasto Bolesławiec była to osada, która strzegła przepraw przez rzekę Bóbr.
Prawa miejskie zostały nadane Bolesławcowi w okolicach roku 1251, co miało miejsce na mocy tak zwanego prawa magdeburskiego. Już w tamtych czasach można było dostrzec szybki i dynamiczny rozwój miasta, które mając już odpowiednie prawa i nie będąc już osadą powiększyło się znacznie i to w przeciągu zaledwie kilkudziesięciu lat ( a trzeba wziąć oczywiście pod uwagę to, że ówczesne budownictwo nie dysponowało dzisiejszymi maszynami i materiałami budowlanymi ).
W wieku XVII oraz XVIII Bolesławiec stał się europejskim ośrodkiem produkującym wyroby garncarskie oraz krzemionkę. Zresztą nawet do dnia dzisiejszego Bolesławiec jest miastem znanym z przepięknej ceramiki bolesławieckiej.
Następnym dość ważnym jeżeli chodzi o aspekt historyczny wydarzeniem był rok 1813, a konkretniej rzecz ujmując w tym właśnie roku w Bolesławcu zmarł rosyjski feldmarszałek Michaił Kutuzow, który w tamtych czasach był znaną i ważną postacią.
Mniej więcej w tym samym okresie, bo w pierwszej połowie dziewiętnastego wieku w Bolesławcu powstały także huty szkła, co umożliwiło znaczny rozrost miasta.
Już właśnie w dziewiętnastym wieku miasto bolesławiec stało się miastem ważnym pod wieloma względami w tym także pod względem produkcyjnym ( mówiąc dość ogólnie ), ponieważ produkowano tam nie tylko szkło i ceramikę, ale także i wiele innych wyrobów, które były sprzedawane w całej ówczesnej Polsce a także i nawet w Europie. Dzięki produkcji i handlowi miasto Bolesławiec mogło się szczycić stosunkowo dużym bogactwem, co oczywiście widać nawet w dzisiejszych czasach choćby po budynkach, które zostały wzniesione w tamtym okresie.
Bogactwo Bolesławca widać jednak nie tylko w samej architekturze dziewiętnastego wieku, ale także i w wielu innych rzeczach, które były tak naprawdę podwaliną do przeistoczenia się miasta w wieku dwudziestym, który był dla miasta naprawdę ważny.
Warto jest także pamiętać, że w Bolesławcu w roku 1845 wybudowano dwutorową linię kolejową, która prowadziła z Miłkowic, co w tamtych czasach nie było wcale tak popularne, gdyż były to tak naprawdę dopiero początki kolei, szczególnie właśnie w tym regionie kraju. Dlatego też wniosek nasuwa się tylko jeden, że Bolesławiec był miastem już w dziewiętnastym wieku bardzo rozwiniętym i dość bogatym co zaowocowało na przyszłość.

Znaczenie kolei jest chyba rzeczą naprawdę bardzo oczywistą, szczególnie w takich aspektach jak korzyści i możliwości płynące z posiadania w mieście kolei. Władcy Bolesławca doskonale musieli zdawać sobie sprawę z tychże właśnie korzyści, gdyż już w roku 1845 zadecydowano się na doprowadzenie nitki kolejowej właśnie do Bolesławca (co w tamtych czasach nie było jeszcze zbyt popularne, choć niewątpliwie pożądane, gdyż tak naprawdę były to dopiero początki kolei na tych terenach).
Dzięki temu, iż w mieście znalazła się kolej został naprawdę w znacznym stopniu ułatwiony transport, przede wszystkim oczywiście różnych towarów do i z Bolesławca. Dotyczy to zarówno towarów, które spływały tą drogą do miasta, jak i nowych możliwości do poszerzania rynków zbytu dla bolesławieckich wyrobów (i nie chodzi tutaj tylko o ceramikę, gdyż w Bolesławcu funkcjonowało wtedy, podobnie jak i teraz, bardzo wiele różnych zakładów, jak między innymi huta szkła).
Oczywiście jednak nie mogło być zbyt łatwo, biorąc pod uwagę geograficzne położenie Bolesławca, gdyż trzeba było w jakiś sposób pokonać bolesławiecką rzekę Bóbr. W tym celu zdecydowano się na budowę przepięknego wiaduktu kolejowego, dzięki czemu pociągi mogłyby swobodnie kursować (zresztą wiadukt ten został niedawno gruntownie odremontowany i służy nie tylko jako most kolejowy, ale jest on także niezwykle interesującą atrakcją turystyczną). Budowa wiaduktu trwała jedynie dwa lata, w lata 1844 – 1846, jego długość to czterysta dziewięćdziesiąt metrów, wysoki jest na dwadzieścia dziewięć metrów, natomiast szerokość jego to aż osiem metrów, dzięki czemu swobodnie zmieszczono tam aż dwie nitki kolejowe (obecnie po gruntownym remoncie, który obejmował odrestaurowanie samego wiaduktu oraz sprawdzenie stanu jego konstrukcji, wymianę i poszerzenie torowiska oraz wymianę sieci trakcyjnej, pociągi mogą kursować po nim z prędkością aż do 160 km/h, co jest wynikiem lepszym niż w niejednym miejscy na stałym lądzie).
Dzięki temu, iż w Bolesławcu w trzecim kwartale 1866 roku kursowała już płynnie kolej, miasto bardzo szybko się rozwinęło, co niewątpliwie było podwaliną do jego obecnego kształtu. Co więcej dzięki kolei znaleziono wiele rynków zbytu dla bolesławieckich wyrobów, co również przyczyniło się do tego, iż miasto stało się popularne praktycznie w całej Europie, a to z kolei pociągnęło za sobą ówczesnych inwestorów.
Ogólnie rzecz ujmując doprowadzenie kolei do Bolesławca było naprawdę wręcz doskonałą decyzją, umożliwiającą miastu szybki i stabilny rozwój, dzięki czemu jego dzisiejszy kształt jest naprawdę wręcz imponujący i dzięki czemu także miasto do dzisiaj jest znane w bardzo wielu miejscach na świecie (głównie w Europie, choć oczywiście nie tylko).
Podsumowując, Bolesławiec jest naprawdę niezwykłym miastem, przesyconym zabytkami i historią, co sprowadza do miasta nie tylko coraz to nowych inwestorów, pragnących mieć wkład w dalszy rozwój tegoż miasta, ale także sprowadza ono do siebie i turystów, którzy chętnie oglądają skarby miasta, również umożliwiając jego rozwój poprzez pozostawiane tam pieniądze.

Bolesławiec znajduje się na terenie województwa dolnośląskiego, a historia kolei żelaznej na jego terenie sięga lat dość mocno odległych. Przede wszystkim należy pamiętać, iż samo miasto bardzo długo pozostawało w granicach administracyjnych Niemiec i początki kolei związane są właśnie z tą państwowością.
Pierwsza linia kolei żelaznej znajdująca się na terenie miasta to roku 1845, a w roku następnym udało się połączyć istniejącą już linię z leżącym nieopodal Węglińcem. W związku z powyższym miasto zdecydowało się na budowę dworca kolejowego, który powstał już w 1845 roku. Budynek dworca kolejowego do dnia dzisiejszego jeżeli chodzi o zewnętrzną bryłę nie zmienił się zbyt znacznie od momentu oddania do użytku zaraz po wybudowaniu. Nieznaczne korekty zostały wprowadzone w roku 1926, jednak główna koncepcja ówczesnej przebudowy skupiła się praktycznie jedynie w kontekście reorganizacji wnętrza. Kolejny remont samego budynku dworcowego miał miejsce w roku 2008, jednak i w tym przypadku chodziło przede wszystkim o odnowienie i unowocześnienie wnętrza obiektu.
Miasto Bolesławiec w latach od 2005 do 2007 prowadziło dość mocno zakrojone prace związane z renowacją zarówno stacji kolejowej, ale także samej trasy kolejowej. Wymieniono odcinkami szyny i podkłady, dodatkowo całkowitej przebudowie podległa trakcja elektryczne i urządzenia z nią związane. Dodatkowo na terenie dworca kolejowego wybudowano przejście podziemne prowadzące na perony i do gmachu stacji. Konieczność wybudowania przejścia podyktowana była bezpieczeństwem poruszania się w obrębie dwóch nowo wybudowanych jedno krawędziowych peronów o długości około 400 metrów. W kontekście renowacji infrastruktury wybudowano dodatkowo nową nastawnię ruchu kolejowego.
Bezpośrednio z dworca znajdującego się w Bolesławcu dojedziemy korzystając z połączeń bezpośrednich do takich miast jak na przykład Berlin, Katowice, Hamburg, Jelenia Góra, Wrocław, Rzeszów czy Rzeszów. Na linii przebiegającej przez miasto funkcjonują następujący przewoźnicy: Regio, interRegio, RegioEkspres oraz EuroCity.
Historia kolei żelaznej przebiegającej przez miasto Bolesławiec, to także garść ciekawostek. Jedną z najbardziej znanych jest fakt istnienia wiaduktu kolejowego, który wykonany jest w całości z kamienia. Jego znaczenie oparte jest na fakcie, iż jest on jednym z najdłuższych obiektów wybudowanych w całości z kamienia na terenie nie tylko naszego kraju, ale także Europy. Pod względem znanych i ważnych osobistości podróżujących koleją i przejazdem odwiedzających miasto należałoby wymienić przede wszystkim dwie persony. Bolesławiec gościł w roku 1852 Fredyryka Wilhelma IV, który dokładnie 8 maja zwiedził okolice dworca w trakcie krótkiej przerwy w podróżny. W roku 1856 29 maja Bolesławiec odwiedził z kolei car Aleksander II.
W swego rodzaju latach świetności Bolesławiec posiadał także drugi dworzec kolejowy, a mianowicie dworzec o nazwie Bolesławiec Wschód. Okres w którym omawiany dworzec kolejowy funkcjonował to lata od 1906 do 1976 i obsługiwał połączenia na linii Modła, Bolesławiec, Nowa Wieś Grodziska.

Historię wiaduktu kolejowego znajdującego się w Bolesławcu należałoby rozpocząć opisać od roku 1844, a dokładnie od daty 17 maja, kiedy to nastąpiło położenie kamienia węgielnego pod budowę przeprawy kolejowej nad rzeką Bóbr. Budowa trwała dwa lata i datą 5 lipca roku 1846 budowa zostaje ukończona. Ukończenie budowy jednak nie miało aż tak wielkiego znaczenia w sensie datacji, ponieważ o wiele ważniejszym wydarzeniem jak się okazało w czasach późniejszych było oficjalne otworzenie 17 września przez króla Prus, Fryderyka Wilhelma IV. Nadmienić można w tym momencie, iż uporządkowany ruch kolejowy został uruchomiony już 1 września.
Konstrukcja wiaduktu w Bolesławcu to 35 przęseł o kształcie półkulistym. Przęsła wsparte są na filarach o masywnej budowie, rozmieszczonych w sposób nieregularny, zamykający się w trzech odległościach, a mianowicie 15 metrów, 11,5 metra oraz 5,65 metra. Kilka z filarów przyjęło kształt wież, a na konkretnych trzech zostały utworzone wartownie, do których droga wiodła poprzez korytarz o 92 stopniach schodów. Problem z różnicą poziomów między gruntem otaczającym krańce wiaduktu, a samym wiaduktem zniwelowano poprzez doprowadzenie nasypów ziemnych, o wysokości siedemnastu metrów każdy.
Jeżeli chodzi o budowę, dla optymalizacji zwłaszcza pod względem czasu budowy, zastosowano tryb trójdzielny, kiedy każda z trzech brygad zarządzana przez innego inżyniera prowadziła prace na swoim odcinku dążąc do połączenia się z brygadą naprzeciw położną. Od strony miasta Bolesławiec prace prowadzone były pod kierunkiem Burgasa, będącego starszym inżynierem i dysponującym rękami 1800 osób III Oddziału. Odcinek budowany nad nurtem rzeki Bóbr prowadzony był przez inżyniera Kleista jednak przy współudziale mistrza murarskiego Hanselema. Trzecia brygada odpowiadała za środkową część mostu, a pracowali w niej ludzie IV Oddziału w liczbie około tysiąca pod nadzorem inżyniera Ludwiga.
Rok 1945 nie był dla wiaduktu szczęśliwy, ponieważ będąca w odwrocie armia III Rzeszy wysadziła dwa przęsła oraz łączący je filar. W związku z dość poważnym uszkodzeniem szybka naprawa nie mogła dojść do skutku, co zaowocowało czymś w rodzaju przystanku przesiadkowego w rejonie mostu. Odbywało się to w takiż sposób, iż dojeżdżano do mostu z jednej strony, poprzez kładkę przechodziło się na drugą stronę mostu i kontynuowano podróż składem oczekującym po stronie przeciwnej.
Lepsze czasy dla przeprawy nad Bobrem to dopiero rok 1947, kiedy to sporządzono w Zarządzie Odbudowy Kolei Państwowych w Katowicach plany i dokumentację pozwalającą na odremontowanie zniszczonych elementów. Roboty remontowe prowadzone były przez Oddział Wrocławski Państwowego Przedsiębiorstwa Robót Komunikacyjnych oraz przez osadników, którzy byli nowo przybyłymi mieszkańcami Bolesławca i okolic. Kładka dla pieszych została zdemontowana właśnie przy okazji tegoż remontu.
Kolejna poważna przebudowa to przedział lat 1984 i 85, kiedy dokonano elektryfikacji linii kolejowej przebiegającej w ramach wiaduktu. Przy okazji tychże prac zlikwidowano kamienną balustradę oraz przebudowano torowisko.
Kilka ostatnich lat to prace, które nie tylko odnowiły wizualnie bolesławiecką przeprawę nad Bobrem, ale i pozwoliło pociągom pokonywać bezpiecznie wiadukt ze znaczną prędkością. Wiele czaru wizualnego w pejzażu nocnym oddało oświetlenie w bardzo intuicyjny i efektowny sposób.