Bolesławiec

Bolesławiec znajduje się na terenie województwa dolnośląskiego, a historia kolei żelaznej na jego terenie sięga lat dość mocno odległych. Przede wszystkim należy pamiętać, iż samo miasto bardzo długo pozostawało w granicach administracyjnych Niemiec i początki kolei związane są właśnie z tą państwowością.
Pierwsza linia kolei żelaznej znajdująca się na terenie miasta to roku 1845, a w roku następnym udało się połączyć istniejącą już linię z leżącym nieopodal Węglińcem. W związku z powyższym miasto zdecydowało się na budowę dworca kolejowego, który powstał już w 1845 roku. Budynek dworca kolejowego do dnia dzisiejszego jeżeli chodzi o zewnętrzną bryłę nie zmienił się zbyt znacznie od momentu oddania do użytku zaraz po wybudowaniu. Nieznaczne korekty zostały wprowadzone w roku 1926, jednak główna koncepcja ówczesnej przebudowy skupiła się praktycznie jedynie w kontekście reorganizacji wnętrza. Kolejny remont samego budynku dworcowego miał miejsce w roku 2008, jednak i w tym przypadku chodziło przede wszystkim o odnowienie i unowocześnienie wnętrza obiektu.
Miasto Bolesławiec w latach od 2005 do 2007 prowadziło dość mocno zakrojone prace związane z renowacją zarówno stacji kolejowej, ale także samej trasy kolejowej. Wymieniono odcinkami szyny i podkłady, dodatkowo całkowitej przebudowie podległa trakcja elektryczne i urządzenia z nią związane. Dodatkowo na terenie dworca kolejowego wybudowano przejście podziemne prowadzące na perony i do gmachu stacji. Konieczność wybudowania przejścia podyktowana była bezpieczeństwem poruszania się w obrębie dwóch nowo wybudowanych jedno krawędziowych peronów o długości około 400 metrów. W kontekście renowacji infrastruktury wybudowano dodatkowo nową nastawnię ruchu kolejowego.
Bezpośrednio z dworca znajdującego się w Bolesławcu dojedziemy korzystając z połączeń bezpośrednich do takich miast jak na przykład Berlin, Katowice, Hamburg, Jelenia Góra, Wrocław, Rzeszów czy Rzeszów. Na linii przebiegającej przez miasto funkcjonują następujący przewoźnicy: Regio, interRegio, RegioEkspres oraz EuroCity.
Historia kolei żelaznej przebiegającej przez miasto Bolesławiec, to także garść ciekawostek. Jedną z najbardziej znanych jest fakt istnienia wiaduktu kolejowego, który wykonany jest w całości z kamienia. Jego znaczenie oparte jest na fakcie, iż jest on jednym z najdłuższych obiektów wybudowanych w całości z kamienia na terenie nie tylko naszego kraju, ale także Europy. Pod względem znanych i ważnych osobistości podróżujących koleją i przejazdem odwiedzających miasto należałoby wymienić przede wszystkim dwie persony. Bolesławiec gościł w roku 1852 Fredyryka Wilhelma IV, który dokładnie 8 maja zwiedził okolice dworca w trakcie krótkiej przerwy w podróżny. W roku 1856 29 maja Bolesławiec odwiedził z kolei car Aleksander II.
W swego rodzaju latach świetności Bolesławiec posiadał także drugi dworzec kolejowy, a mianowicie dworzec o nazwie Bolesławiec Wschód. Okres w którym omawiany dworzec kolejowy funkcjonował to lata od 1906 do 1976 i obsługiwał połączenia na linii Modła, Bolesławiec, Nowa Wieś Grodziska.

Dzieje historyczne Bolesławca są dość mocno złożone, a dyktowane jest to między innymi położeniem, które na przestrzeni wieków zmieniało swoją przy należność narodową, to do Czech, to do Niemiec jak i Polski. Dodatkowo pomijając samą przynależność terytorialną do konkretnego państwa w danym czasie, należy podkreślić iż Bolesławiec podlegał silnym wpływom zwłaszcza prądów czeskich i niemieckich, także i w swoim koronnym sektorze, a mianowicie wyrobie ceramiki. Nie przypadkowo, w odniesieniu do przytoczonych przed chwilą informacji nazwa kanonu stylistycznego wyrobów ceramicznych pochodzących z Bolesławca jest niemieckojęzyczna. Brzmienie o którym mowa posiada postać: Bunzlauer Geschirr, gdzie słowo Bunzlauer oznacza niemiecką nazwę miasta Bolesławiec, jako że do Niemiec Bolesławiec należał przez bardzo dużą ilość lat.
W dniu dzisiejszym największym zakładem istniejącym na terenie miasta jest podmiot Zakłady Ceramiczne „Bolesławiec” Sp. z o. o. Jednocześnie należy powiedzieć, iż Zakłady Ceramiczne „Bolesławiec” na dzień dzisiejszy pozostają największym producentem na terenie naszego kraju w sektorze produkcji ceramiki stołowej o charakterystyce ręcznego formowania i ręcznego wykonawstwa zdobień poprzez unikalną na skalę światową techniką stemplową.
Wspomniany w powyższym akapicie największy nie tylko na terenie Bolesławca, ale także na terenie całej Polski zakład czerpie bardzo mocno z tradycji jak i doświadczeń lokalnych. Z uwagi na fakt, iż Bolesławiec to tradycja udokumentowana na czasy średniowiecza, a mówi się nawet o korzeniach sięgających do wieku XIV, doświadczenie i ogólna wiedza z zakresu produkcji jest ogromna i cenna także w czasach dzisiejszych.
Zagadnienia sprzed kilku wieków dla sytuacji dzisiejszej zakładów ceramicznych produkujących na terenie Bolesławca mają kluczowe znaczenie. Przede wszystkim chodzi o wspomnianą już tradycję i doświadczenie, ale nie są to jedyne warunki które pozwalają dobrze funkcjonować w czasach dzisiejszych. Wyroby produkowane z białej glinki były znane na terenach niemieckich jak i czeskich, co utrwalało świadomość i prestiż zakładów z Bolesławca. W XIX wieku istniało przykładowo na terenie miasta piętnaście garncarni o dość dużych rozmiarach, z czego każda miała ugruntowaną pozycję rynkową, wysyłając towary nawet na znaczne odległości.
Ceramika produkowana w miejskich zakładach na przestrzeni lat doczekała się wielu wyróżnień i dowodów uznania. Jednym z najwcześniejszych był złoty medal przyznany podczas targów ceramicznych odbywających się w Londynie. W ten sposób zakłady nabywały kolejnych dróg zbytu jak i budowały własną markę.
Kamieniem milowym ostatnich czasów był przełom lat 80. na 90. XX wieku, ponieważ zmiany ustrojowe dziejące się w kraju dość skutecznie unicestwiło wiele prężnie do tej pory funkcjonujących zakładów. Na całe szczęście w Bolesławcu firmy wyrabiające ceramikę poradziły sobie stosunkowo dobrze, nie tracąc na rozpędzie rozwoju.
Dzisiejsza oferta jest niezmiernie szeroka, a jej ramy można rozpocząć od dzbanów czy donic, domykając na całościowe uwzględnienie elementów zastawy stołowej, wprowadzając elementy dekoracyjne salonów i pomieszczeń kuchennych, także z uwzględnieniem elementów codziennego użytku takich jak pieprzniczki, cukierniczki pojemniki na przyprawy etc.