Bolesławiec

Niewiele miast może pochwalić się muzeum o ponad stuletniej tradycji, tak jak Muzeum Miejskie w Bolesławcu. Dokładna data założenia to rok 1908, a muzeum mieściło się w istniejącym wcześniej budynku zawierającym w swoim składzie basztę z wieku XV. Sama baszta była już interesującym obiektem, zaprojektowana przez miejskiego architekta Balzera oraz wykonana pod okiem Petera Gansela.
Samo muzeum znajdujące się w Bolesławiu zawdzięcza swój kształt nie tylko państwowym organizacjom, ale w dużej rozpiętości mieszkańcom miasta. Na szczególną uwagę zasługuje wkład Maxa Hoehne mieszkającego w Berlinie, jednak urodzonego w Bolesławcu. Niemały wpływ i zasługi to także stowarzyszenia kościelne i organizacje cechów, a dodatkowo bractwo strzeleckie. Uroczyste otwarcie nastąpiło w roku 1911, a dokładnie 21 maja.
Muzeum nie skupia się na jednym zakresie tematycznym, a wręcz przeciwnie gromadząc zbiory związane z archeologią, etnografią, rękodziełem oraz rzemiosłem artystycznym, a także malarstwem, głównie portretowym. W muzeum zgromadzono także dość pokaźny księgozbiór oraz pakiet dokumentów historycznych. Ciekawym niewątpliwie eksponatem jest portret poety, urodzonego w Bolesławcu, a mianowicie Martina Opitza.
Z ciekawszych elementów zgromadzonych w muzeum należałoby zaliczyć tak zwany Wielki Garniec i Singuhr. Wielkim Garncem nazywane jest unikatowe dzieło autorstwa Johanna Gottlieba Joppego, pochodzące z roku 1753, uważane za kręgi naukowe za największy garniec stworzony na świecie. Z kolei Singuhr jest kartą pocztową, pochodzącą z okolic lat 1920-1937. Warte obejrzenia są dodatkowo, scena która przedstawia coś na wzór obrotowego obrazu Pasji Chrystusa jak i dolna sala baszty, w której znajduje się wykonana z drewna pieta datowana na XV wiek oraz ołtarz datowany na przedział między 1760 a 1780 rok.
W okresie trwania I Wojny Światowej Muzeum Miejskie w Bolesławcu zawiesiło swoją działalność, wznawiając ją dopiero w roku 1920. W tym okresie mocno zaangażował się w pracę muzeum Artur Schiller, ten sam który został współzałożycielem Górnośląskiego Muzeum w Gliwicach. Kolejna przerwa w funkcjonowaniu muzeum w Bolesławcu przypada na II Wojnę Światową i czasy bezpośrednio powojenne. Działalność zostaje wznowiona dopiero w roku 1953 27 grudnia. Bolesławiec został bardzo mocno ograbiony ze zgromadzonych w muzeum eksponatów i do dzisiejszego dnia nie jest wiadome, co się z nimi stało. Późniejsze czasy obfitowały w liczne problemy, ponieważ po kilku latach muzeum ponownie zostało zamknięte, a Bolesławiec odzyskał je dopiero w czerwcu roku 1967, co spowodowane było zawilgoceniem budynku w którym muzeum się mieściło. Od roku 1967 muzeum w Bolesławcu uzyskało już miano Muzeum Ceramiki., co podyktowane były wielowiekowymi tradycjami regionu z tymże związanymi.
Po wielu kolejnych problemach muzeum w Bolesławcu w roku 1991 przeniosło się do budynku wcześniej używanego przez Rosjan jako Muzeum Kutuzowa. Jednakże przeniesienie i otwarcie udało się zrealizować dopiero w roku 1995, w związku z koniecznością dokonania remontu. Wraz z otwarciem muzeum w nowym miejscu otworzono dodatkowy dział ekspozycji, a mianowicie Dział Historii Miasta.

Dawne Muzeum Miejskie w Bolesławcu po remoncie zajmowanego budynku w roku 1967, a dokładniej 17 czerwca, zmienia swoją nazwę na Muzeum Ceramiki. Jest to stan jak najbardziej zrozumiały jeżeli spojrzymy na lokalne tradycje i bardzo długi okres kiedy to tradycje miały szanse rozwinąć się i okrzepnąć. Tradycje związane z wyrobami ceramicznymi w Bolesławcu sięgają według potwierdzonych źródeł roku 1380. Wiemy to, ponieważ w księgach miejskich Bolesławca odnajdujemy zapiski o jednym z ówczesnych garncarzy pracujących na terenie miasta.
Jak wynika z powyższego, pewne jest iż ceramika rozwijała się od bardzo dawna na terenie Bolesławca, a kręgi naukowe mają podstawy twierdzić, iż rozwój ten był zapoczątkowany o wiele wcześniej. Warunku ku takowemu rozwojowi były bardzo dobre, ponieważ wszystko co potrzebne do wyrobów ceramicznych znajdowało się na miejscu. Bolesławiec leży w okolicach dorzecza rzek Bóbr oraz Kwisa. W ich dorzeczach właśnie w rejonie Bolesławca i okolic występują dość bogate pokłady glin, które świetnie nadawały się do wyrobu elementów ceramicznych. Chodzi w tym momencie o odmianę gliny żaroodpornej, która wypala się w temperaturze około 128000 stopni Celsjusza. W ten sposób wykonywana ceramika posiada właściwości zapewniające dużą trwałość oraz nie przecieka. Dodatkowym bodźcem rozwojowym zostało także odnalezienie glin z grupy tak zwanego szkliwa ziemnego. Ten rodzaj gliny używany jest w procesie tak zwanego szkliwienia naczyń, a mówiąc prościej otrzymuje się po wypaleniu naczynia o kolorze brązowym.
O uporządkowanym rozwoju ceramiki w Bolesławiu możemy mówić już w roku 1511. Jest to podyktowane faktem, iż w tym właśnie roku pojawiają się informacje dotyczące cechu garncarzy. Samo istnienie cechu o określonej hierarchii i systematyce świadczy o krystalizacji tradycji ceramicznych. Dodatkowo można powiedzieć, iż cech dbało zasadę lepsza jakość niż ilość jak i o własne interesy pod względem sprzedaży, co można wnioskować z przywileju mówiącym o maksymalnie pięciu warsztatach ceramicznych na terenie miasta Bolesławiec. Oczywiście pozytywnie wpłynęło to na dalsze rozprzestrzenianie się tradycji ceramicznych i tak w miejscowościach ościennych zaczęły pojawia się zakłady ceramiczne. Głównie chodzi o Nowogrodziec i Ołdrzychów leżące nad Kwisą, a więc także w rejonie występowania glin przydatnych w produkcji ceramiki. Ten stan rzeczy w Bolesławcu zmienił się dopiero w roku 1762, a co więcej dopiero pod presją administracji pruskiej. Rozrastające się miasto Bolesławiec mogło sobie jednak w tym okresie pozwolić na spokojne rozszerzenie cechów ceramicznych, choćby ze względu na potrzeby własne w zakresie ceramiki, ale także stosunkowo dobrze rozwiniętych dróg sprzedaży zewnętrznej.
W Bolesławcu Muzeum Ceramiki może się pochwalić dość bogatym zbiorem eksponatów i pokrewnych elementów związanych bezpośrednio czy pośrednio z ceramiką. Dawniejsze eksponaty pochodzące z sąsiednich muzeów na dzień dzisiejszy zostały prawie w całości zastąpione eksponatami pochodzącymi z Bolesławca lub bezpośrednich okolic. Szczególnie w tym kontekście warta jest obejrzenia ekspozycja „Kamionka bolesławiecka od XVII-wiecznej do współczesnej”.

Jak doskonale wiadomo, miasto bolesławiec odznacza się wieloma różnymi zabytkami oraz bardzo interesującą historią, jednakże nieodłączną częścią tegoż miasta jest oczywiście ceramika. Jest to nawet na dzień dzisiejszy słynny na całą Europę i nie tylko ośrodek produkcji wyrobów ceramicznych, które to wyroby uważane są zresztą za jedne z najlepszych na świecie. Ceramika bolesławiecka jest nie tylko niezwykle trwała, ale także niezmiernie piękna, charakteryzuje się niezwykłymi zdobieniami oraz kształtami, a co więcej nawet na dzień dzisiejszy produkowane są w Bolesławcu różne typy wyrobów ceramicznych, takie jak oczywiście talerze, garnki, ale tkze wiele różnych sprzętów do użytku codziennego, takich jak sitka, chochle i wiele, wiele innych.
Jeżeli chodzi o początki bolesławieckiej ceramiki, to są one datowane na wiek siedemnasty i osiemnasty. Wtedy to w Bolesławcu powstały zakłady ceramiczne, które następnie przez wielu były rozbudowywane i modernizowane, wprowadzano także wiele nowych rozwiązań i produktów, aż w końcu na dzień dzisiejszy w Bolesławcu znajduje się potężna fabryka ceramiki, która produkuje wyroby najlepszej jakości.
Dzisiejsza ceramika bolesławiecka jest nie tylko przepiękna, ale także wytrzymała, gdyż większość z produktów fabryki ceramiki można używać w piekarniku czy też w mikrofalówce, co jest często niemożliwe bez posiadania specjalnych i bardzo drogich naczyń żaroodpornych. Jest to niewątpliwie ogromną zaletą dzisiejszych wyrobów ceramicznych pochodzących z Bolesławca, a także i niezaprzeczalny sygnał, że fabryka idzie z tak zwanych duchem czasów i dostosowuje swoje produkty do obecnie obowiązujących postępów technicznych i poniekąd także do obecnie panujących standardów, dzięki czemu produkty te ciągle i niezmiennie cieszą się bardzo dużą popularnością od stuleci.
Oczywiście jeżeli w Bolesławcu znajduje się sławna na pół świata fabryka ceramiki, nie mogło zabraknąć także i muzeum tegoż typu wyrobów. Muzeum Ceramiki w Bolesławcu mieści się w kilku budynkach i obejmuje częściowo ekspozycję stałą, która jest naprawdę bardzo obszerna i niezwykle interesująca, ale także często Muzeum wystawia wiele różnych ekspozycji sezonowych, a także organizuje różne kursy tworzenia ceramiki. Ogólnie rzecz ujmują,c Muzeum Ceramiki w Bolesławcu nie może zostać zaliczone do tradycyjnych „statycznych” muzeów,gdyż oferuje ono naprawdę bardzo wiele różnego rodzaju atrakcji, dzięki czemu również cieszy się ono niesłabnącą popularnością, czym niestety wiele innych muzeów pochwalić się nie może.
Warto jest także wspomnieć o tym, że fabryka ceramiki oferuje nie tylko możliwość dokonywania hurtowych zakupów dla firm, jednakże oferuje ona także (podobnie zresztą jak i często Muzeum) możliwość dokonania zakupów detalicznych, co również nie jest zbyt często spotykane w tego rodzaju zakładach, a daje to niewątpliwie bardzo duży plus, ponieważ każdy może zakupić najwyższej klasy produkty ceramiczne po cenie producenta, dzięki czemu nie przepłaca i oczywiście może pozwolić sobie na większe zakupy, co będzie rzeczą korzystną zarówno dla samego kupującego (co wydaje się być rzeczą oczywistą), ale także i dla zakładu, który w ten sposób poniekąd również się promuje.